facebook

Fundamentowanie – stany graniczne

Fundament to część obiektu, którego zadaniem jest bezpieczne przekazanie obciążeń z konstrukcji na podłoże gruntowe. W zależności od wielkości przekazywanych obciążeń a także rodzaju i stanu gruntu, posadowienie może być realizowane jako:
  • bezpośrednie gdy obciążenia są „nie duże" a parametry wytrzymałościowe (γ, ϭ, c) charakteryzujące przypowierzchniową warstwę gruntu są o dużej wartości,
  • pośrednie jeżeli obciążenia są „duże" lub warstwa o potrzebnej nośności zalega na głębokości większej niż 2,0 - 3,0 m p.p.t. (wymagane jest specjalne zabezpieczenie ścian wykopu).
Jednym z podstawowych kryteriów poprawnej pracy fundamentu jest spełnienie warunków stanu granicznego nośności.

EC 7 w p.2.4.7 wyróżnia następujące stany graniczne:
  • utrata równowagi konstrukcji lub podłoża , rozpatrywanych jako ciało sztywne, gdy wytrzymałość materiałów konstrukcyjnych i gruntu ma znaczenie nieistotne dla zapewnienia nośności (EQU),
  • wewnętrzne zniszczenie albo nadmierne odkształcenie konstrukcji lub jej elementów, gdy wytrzymałość elementów konstrukcyjnych (wykonanych z żelbetu) jest istotna w zapewnieniu nośności (STR),
  • zniszczenie albo nadmierne odkształcenie podłoża, gdy wytrzymałość gruntu lub skały jest decydująca dla zapewnienia nośności (GEO),
  • utrata stateczności konstrukcji albo podłoża spowodowana ciśnieniem wody lub innymi oddziaływaniami pionowymi (UPL),
  • hydrauliczne unoszenie cząstek gruntu spowodowane spadkiem hydraulicznym (HYD).



Zobacz cały artykuł :
 
© 2019 INŻYNIERIA ŚRODOWISKA PIOTR JERMOŁOWICZ

Strona korzysta z plików cookie

w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zrozumiałem