facebook

Geotechniczny odbiór podłoża gruntowego

Decyzje projektowe i lokalizacyjne podejmowane na etapie przygotowania dużych inwestycji infrastrukturalnych drogowo-mostowych powinny być koordynowane z przedstawicielami wielu branż. Dotyczy to przede wszystkim geotechniki, gdyż pewne ustalenia podjęte na etapie projektów wstępnych czy nawet zwykłych założeń często mają swe negatywne konsekwencje w momencie gdy dochodzi do realizacji inwestycji. Np. zbyt mała szerokość pasa drogowego ustalona na etapie założeń i wpisana do tzw. „wskazania lokalizacyjnego” czasem uniemożliwia łagodne wyprofilowanie skarp i konieczność ich zbrojenia czy też zabezpieczania. To samo dotyczy przebiegu w planie projektowanych sieci infrastruktury, których niewłaściwa lokalizacja powoduje duże komplikacje dla wykonawstwa i często niepotrzebnie rodzi konieczność sporych wydatków związanych z dodatkowym zabezpieczeniem czy wręcz koniecznością naprawy. Wstępne planowanie inwestycji często prowadzi do zaniżania kategorii geotechnicznej, a tym samym do ograniczania zakresu koniecznych prac polowych. Przyjmowanie II kategorii geotechnicznej dla mostów i późniejszych stwierdzonych warunków geotechnicznych jest nieadekwatne do skali „nietypowych” rozwiązań realizowanych obiektów i stopnia ich złożoności oraz często zaburzonych warunków gruntowo-wodnych. Zgodnie z przepisami i przywołanym w nich Eurokodem 7: PN-EN 1997 część 1 i 2, dla warstw z głębokim fundamentowaniem właściwym powinno być przyjęcie III kategorii geotechnicznej.



Zobacz cały artykuł :
 
© 2019 INŻYNIERIA ŚRODOWISKA PIOTR JERMOŁOWICZ

Strona korzysta z plików cookie

w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zrozumiałem