facebook

Stabilizacja gruntów

1. Stabilizacja mechaniczna

Proces stabilizacji mechanicznej polega na właściwym zagęszczeniu, przy optymalnej wilgotności mieszanki, gruntów o ciągłym uziarnieniu. Nieodpowiednie grunty doziarnia się kruszywem w celu uzyskania właściwego składu ziarnowego. Dotyczy to głównie gruntów gruboziarnistych o nieciągłym uziarnieniu. Jako doziarnienie stosowane są: kruszywa naturalne (żwir, piasek), kruszywa łamane i żużle, a także popioły lotne i inne dodatki. Zalecane zakresy uziarnienia oraz szczegółowe wymagania dotyczące kruszyw podaje norma PN-S- 06102:1997 oraz OST D-04.04.00. W celu neutralizacji nadmiaru frakcji pylasto- ilastych (ulepszenia właściwości mieszanki i jej wzmocnienia) dodaje się również cement, wapno, aktywne popioły lotne, żużel granulowany itp. mieszanki wykorzystuje się na ulepszone podłoże lub na podbudowy. Mieszanki na ulepszone podłoże można wykonywać na miejscu za pomocą mieszarek frezujących lub w mieszalnikach stacjonarnych. Ułożoną i wyrównaną warstwę mieszanki, której grubość zwykle nie powinna być większa od 20 cm, zagęszcza się walcami ogumionymi lub stalowymi, wibracyjnymi lub statycznymi. W miejscach trudno dostępnych mogą być użyte zagęszczarki płytowe, ubijaki mechaniczne itp.
 
 
2. Stabilizacja spoiwami hydraulicznymi
 
Mieszanki związane hydraulicznie przeznaczone są do stosowania w warstwach drogowych, m.in. ulepszonego podłoża (warstwa mrozochronna, odcinająca, wzmacniająca). Do stabilizacji stosowane są różnego rodzaju spoiwa: cement, wapno, popioły lotne, żużle, spoiwa drogowe itd. Wymagania właściwości poszczególnych mieszanek zawierają normy: PN-S- 96011:1998 (stabilizacja wapnem), PN-S- 96012:1998 (stabilizacja cementem) oraz specyfikacje techniczne OST D.04.05.00 - 04.05.04. W 2006 roku do zbioru polskich norm zostały wprowadzone normy europejskie z serii PN-EN 14277, dotyczące gruntów stabilizowanych. Część 10 dotyczy stabilizacji cementem, cz. 11 stabilizacji wapnem, cz. 12 stabilizacji żużlem, cz. 13 stabilizacji spoiwami drogowymi, cz. 14 stabilizacji popiołami lotnymi. Wymienione normy są normami klasyfikacyjnymi. Podają one szereg właściwości służących do oceny mieszanki, a także szereg kategorii (poziomów) tych właściwości. Nie określają natomiast wymagań dla mieszanek odnośnie do konkretnych zastosowań. Skład poszczególnych mieszanek należy dostosować do rodzaju stabilizowanego gruntu oraz ich przeznaczenia. Ilości poszczególnych składników powinny być ustalone laboratoryjnie. Orientacyjna grubość warstwy ulepszanej do budowy nasypów lub podłoża nie powinna być większa od:
  • 40 cm - w przypadku mieszania na miejscu sprzętem specjalistycznym,
  • 20 do 40 cm - w przypadku mieszania w wytwórniach stacjonarnych - w zależności od sprzętu zagęszczającego.



Zobacz cały artykuł :
 
© 2019 INŻYNIERIA ŚRODOWISKA PIOTR JERMOŁOWICZ

Strona korzysta z plików cookie

w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zrozumiałem