Zbiorniki odparowujące

Budowa i późniejsza eksploatacja dróg implikuje zmiany stosunków wodnych i oddziałuje na środowisko. Zjawisko zwiększonych spływów powierzchniowych pojawia się szczególnie po intensywnych deszczach na powierzchniach utwardzonych bez retencji.  Uaktywnia się w ten sposób spływ powierzchniowy i zwiększone przepływy w rowach drogowych i różnego rodzaju ciekach wodnych. Zagospodarowanie tych wód i odpowiednia gospodarka nimi powinna zabezpieczać nie tylko środowisko ale i same obiekty.
Wykorzystując naturalne warunki przestrzenne i hydrogeologiczne, każdy projektant powinien optymalizować rozwiązania techniczne w zgodzie z przepisami prawa zachowując za każdym razem zdrowy rozsądek.
Często projektanci przy wysokim poziomie zwierciadła wody gruntowej projektują szczelne rowy i zbiorniki z dominującą funkcją (praktycznie jedyną) odparowującą, zapominając o wszechobecnym wyporze.

Po raz pierwszy zbiorniki odparowujące, jako pojęcie, pojawiły się w podręczniku dla techników drogowych w 1969 r. [1].

Rozwiązania oparte na zbiornikach szczelnych bezodpływowych ze wskazaniem funkcji odparowania są swoistym aktem desperacji projektantów. Uwzględniając jednak nasz klimat i związane z nim niskie parowanie, tego typu zbiorniki nie spełniają swoich zadań. Przy średnim opadzie rocznym O = 650 mm, parowanie z powierzchni lustra wody wynosi  E = ok. 360 – 400 mm w skali roku !!! Bilans jest mocno dodatni.

Zobacz cały artykuł: Zbiorniki odparowujące.pdf

Najnowsze artykuły

© 2018 INŻYNIERIA ŚRODOWISKA PIOTR JERMOŁOWICZ

Strona korzysta z plików cookie

w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zrozumiałem