facebook

Sposoby posadawiania budynków i budowli inżynierskich

W klasycznym podziale, zawartym w większości podstawowych podręczników mechaniki

gruntów i fundamentowania, wyodrębnione zostały:

  • posadowienie bezpośrednie oraz
  • posadowienie pośrednie, głębokie. 

W praktyce inżynierskiej, w przypadku występowania korzystnych warunków gruntowo – wodnych, projektowano fundamenty bezpośrednie: stopy, ławy, a dla większych obiektów – płyty lub ruszty fundamentowe. Występowanie gruntów słabonośnych było najczęściej przyczynkiem do projektowania i realizacji fundamentów głębokich.

Na przestrzeni minionych, ponad dwudziestu pięciu lat, dynamiczny rozwój geotechniki i geoinżynierii, zarówno w zakresie szczegółowych badań „in-situ” podłoża gruntowego jak i technik posadawiania spowodowały, że podział na fundamentowanie bezpośrednie i pośrednie jest już dziś częściowo anachroniczny. Coraz częściej, wykorzystując nowoczesne technologie fundamentowania,  budynki i budowle inżynierskie posadawiane są bezpośrednio na podłożu wzmocnionym, przy czym wzmacnianiu i stabilizacji podlegają zarówno słabonośne grunty rodzime jak i antropogeniczne łącznie z nasypami budowlanymi.

Nadrzędnym celem wzmacniania podłoża jest dostosowanie jego parametrów do  wymogów eksploatacyjnych posadawianych obiektów.

Zobacz cały artykuł: Sposoby posadawiania budynków i budowli inżynierskich.pdf

© 2019 INŻYNIERIA ŚRODOWISKA PIOTR JERMOŁOWICZ

Strona korzysta z plików cookie

w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zrozumiałem