facebook

Badania zagęszczenia podłoża

 Metody oceny zagęszczenia podłoża budowlanego

 

Zastosowanie coraz nowszych materiałów i rozwiązań konstrukcyjnych wymaga dostosowania metod badawczych, zwłaszcza „in situ”, zapewniających nie tylko szybkość, ale i jakość pomiarów, także w geotechnice.

W budownictwie liniowym, gdzie oddziaływanie konstrukcji ma stosunkowo mały zasięg ( 2 ÷ 3 m ppt.), główną cechą badaną bezpośrednio w terenie  jest zagęszczenie gruntu. W tym celu określa się wskaźnik zagęszczenia Is oraz wtórny moduł odkształcenia  E2. Zagęszczenie gruntu można też oceniać na podstawie wskaźnika odkształcenia I0. Najczęściej są stosowane dwie metody pomiarów: statyczna – próbnych obciążeń oraz dynamiczna.

 

  1. Badania statyczne – płyta VSS

 Nasyp, stanowiący stabilne podłoże nawierzchni, powinien posiadać odpowiednią nośność i zagęszczenie. Wymagania w tym zakresie reguluje norma PN-S-02205:1998. Według wyżej wymienionej normy miarodajne dla oceny jakości nasypu są dwa parametry: w zakresie zagęszczenia - wskaźnik zagęszczania (Is), a w zakresie nośności - wtórny moduł odkształcenia (E2) uzyskany z badania płytą VSS. Wartość wskaźnika zagęszczenia (Is) na powierzchni robót ziemnych nasypów autostradowych powinna wynosić Is = 1,03, zaś wtórnego modułu odkształcenia (E2) co najmniej 120 MPa.

Ocena zagęszczenia nasypów jest podstawowym badaniem w czasie realizacji inwestycji drogowych. Tradycyjnie dokonuje się jej na podstawie oceny wskaźnika zagęszczenia Is otrzymywanego z badania Proctora . Ze względu na specyfikę wykonywania badanie to nie nadaje się jednak do określenia zagęszczenia gruntów, zawierających w swoim składzie znaczną ilość frakcji żwirowej. W takim przypadku norma sugeruje stosowanie wartości wskaźnika odkształcenia (I0) jako zastępczego kryterium oceny wymaganego zagęszczania nasypów. Wskaźnik odkształcenia (I0) jest uzyskiwany z badania płytą VSS i wyraża się stosunkiem modułu odkształcenia wtórnego (E2) do pierwotnego (E1). Norma podaje, że dla piasków, pospółek i żwirów wskaźnik odkształcenia I0 powinien wynosi co najwyżej 2,2.

Oceny zagęszczenia i nośności nasypów z gruboziarnistych kruszyw naturalnych dokonuje się na podstawie parametrów uzyskiwanych z badania płytą VSS. Zgodnie z normą przy jednoczesnym spełnieniu obu warunków tzn. E2 ≥ 120 MPa i I0 ≤  2,2 , nasyp uważa się za odpowiednio zagęszczony oraz posiadający wystarczającą nośność.

Bardzo często zdarza się, że w wyniku przeoczenia lub braku odpowiedniej staranności, w wyniku prac terenowych powstaje dokumentacja nieodzwierciedlająca rzeczywistych warunków gruntowych.

cały artykuł: Badania zagęszczenia podłoża.pdf

© 2019 INŻYNIERIA ŚRODOWISKA PIOTR JERMOŁOWICZ

Strona korzysta z plików cookie

w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zrozumiałem